«Tajemnicza wyprawa Tomka»

5247
1 страница из 92
читать на одной стр.
Настроики
A

Фон текста:

  • Текст
  • Текст
  • Текст
  • Текст

Шрифты

  • Аа

    Roboto

  • Аа

    Garamond

  • Аа

    Fira Sans

  • Аа

    Times

  • Аа

    Iowan

  • Аа

    San Francisco

  • Аа

    SF Serif

  • Аа

    New York

  • Аа

    Helvetica Neue

  • Аа

    Arial

  • Аа

    Georgia

  • Аа

    Times New Roman

  • Аа

    Courier

  • Аа

    Courier New

  • Аа

    Menlo

  • Аа

    SF Mono

стр.



Alfred Szklarski



Tajemnicza wyprawa Tomka


W tajdze



Gwiazdy gas³y nad po³udniowo-wschodnim obszarem Rosyjskiego Dalekiego Wschodu

Nazw¹ Dalekiego Wschodu obejmuje siк kraje wschodnioazjatyckie przylegaj¹ce do Pacyfiku: Chiny, Japoniк, Koreк, Filipiny. W powieœci mowa jest o radzieckiej czкœci Dalekiego Wschodu, rozci¹gniкtej stosunkowo w¹skim pasem wzd³u¿ zachodnioaz-jatyckiego wybrze¿a zewnкtrznych mуrz Pacyfiku. Naturalna jej granica przebiega wzd³u¿ rzeki Amur i Ussuri, dzia³em wodnym pomiкdzy dorzeczami Zei i Olekmy, na pу³noc od pasma Gуr Stanowych, wzd³u¿ zachodniego zbocza pasma D¿ugd¿ur oraz wzd³u¿ po³udniowej granicy Rowu Parapolskiego. Geograficznie radziecki Daleki Wschуd wybitnie rу¿ni siк od przyleg³ej Syberii Wschodniej i dzieli siк na trzy obszary: Amursko-Nadmorski, Dolno-Amursko-Ochocki z wysp¹ Sachalin i Kamczacko-Ku-rylski Obszar Wulkaniczny, natomiast jego administracyjno-polityczne jednostki to: Kraj Nadmorski, Kraj Chabarowski, Obwуd Sachaliсski i Obwуd Amurski.

. Poranna szaroœж wkrada³a siк w nocny mrok. Wkrуtce blaski wschodz¹cego s³oсca musnк³y kopulaste szczyty gуr i po zalesionych stokach sp³ynк³y na rуwninn¹, bezkresn¹ tajgк.

Wzmagaj¹ca siк jasnoœж powoli rozprasza³a opary otulaj¹ce dziewicz¹ puszczк. Z mgie³ wy³ania³y siк zadziwiaj¹ce szczegу³y krajobrazu. Flora w³aœciwa pу³nocnej tajdze krzewi³a siк tutaj obok po³udniowej roœlinnoœci wschodnioazjatyckich mieszanych lasуw Chin i Indii. Winoroœl oplata³a œwierki ajaсskie, a korkowce ussuryjskie, orzechy mand¿urskie i krzewy skar³owacia³ej aralii ros³y obok bia³ych brzуz i limb syberyjskich. Jak okiem siкgn¹ж, piк³y siк ku niebu wierzcho³ki stuletnich cedrуw, z³otawozielonych modrzewi daurskich, jode³ o bia³ej korze, a wœrуd nich odcina³y siк jaœniejsz¹ zieleni¹ lipy amurskie, wi¹zy, graby, dкby i klony. Promienie s³oneczne coraz g³кbiej przenika³y w mgliste ostкpy nadamurskiej tajgi, w ktуrej œcie¿ki wydeptane przez renifery krzy¿owa³y siк z tropami tygrysуw, a podczas parnego lata jakuckie motyle o skromnym ubarwieniu ustкpowa³y miejsca wielkim, piкknym motylom podzwrotnikowym

Jakuckie - Leucobrephos middendorfii; podzwrotnikowe - Danais tytia i Papilio raddei.

.

W tej okolicy o wschodzie s³oсca tygrysy powraca³y z nocnych ³owуw do swych legowisk. Wtedy jedynie ptactwo, zadomowione na drzewach, wysoko nad ziemi¹, odwa¿a³o siк krzykiem zdradzaж swoj¹ obecnoœж. Tego jednak poranka nawet ptaki za lada szelestem podrywa³y siк do lotu, a dziki zwierz chy³kiem przemyka³ przez gкstwinк, albowiem odwieczne prawa tajgi zosta³y naruszone przez najgroŸniejszego jej wroga - cz³owieka.

Oto grupa tropicieli i ³owcуw zwierz¹t wtargnк³a do ostкpu i w pobli¿u po³udniowego kraсca Gуr Burejskich

Rozleg³y obszar gуrski ci¹gn¹cy siк prawie po³udnikowe i wznosz¹cy siк nad dwiema przyleg³ymi doс rуwninami: Zejsko-Burejsk¹ na zachodzie i Dolnoamursk¹ na wschodzie. Pasmo na po³udniu (na granicy radzieckiego Dalekiego Wschodu) przechodzi poza rzekк Amur i ci¹gnie siк dalej na po³udnie, w Mand¿urii, pod nazw¹ Ma³y Chingan, czкsto rozszerzan¹ tak¿e na Gуry Burejskie.

roz³o¿y³a siк obozem.

Gdy mrok ust¹pi³, z mg³y œciel¹cej siк na leœnej polanie wy³oni³y siк sylwetki kilku namiotуw pу³koliœcie os³oniкtych taborem wozуw. Pod wozami, przywi¹zane do szprych kу³, spa³y kud³ate psy. Wewn¹trz pу³kola sta³y szeregiem pod³u¿ne skrzynie-klatki, zamykane drzwiczkami z ¿elaznych prкtуw. Nie opodal obozowiska pas³y siк spкtane konie.

Z jednego namiotu wysun¹³ siк niski, barczysty mк¿czyzna ubrany w spodnie i kurtkк z jeleniej skуry. Bacznie zlustrowa³ wzrokiem okolicк, ukazuj¹c œniad¹, skoœnook¹ twarz o ma³ym nosie i wydatnych koœciach policzkowych. Z zadowoleniem stwierdzi³, ¿e mg³a opada na ziemiк. Spojrza³ w gуrк. Zachmurzone prawie od dwуch tygodni niebo nareszcie wypogadza³o siк i jaœnia³o w promieniach wschodz¹cego s³oсca. Pogodny, niemal bezwietrzny œwit zwiastowa³ przerwк w letnich deszczach monsunowych

Комментарии к книге «Tajemnicza wyprawa Tomka», Альфред Шклярский

Всего 0 комментариев

Комментариев к этой книге пока нет, будьте первым!

РЕКОМЕНДУЕМ К ПРОЧТЕНИЮ

Популярные и начинающие авторы, крупнейшие и нишевые издательства