Юры Пацюпа
Страла Зэнона
Рытмалягічны трактат
Въ чтеніи стихъ изъ конечной прямой или отрѣзка обращается въ стрѣлу: стрѣла за стрѣлой пролетаетъ стихотвореніе.
Божидаръ
І ляціць нацянькі страла, вынікаючы безупынна зь сябе самое, каб, зрэшты, зрабіцца палётам.
Алесь Разанаў
Πας ρυθμος ωρισμένη μετρειται κινήσει
Αριστοτελες **
***
Верш розьніцца ад прозы тым, што мае ў сабе нейкі дадатковы імпульс. Радок вершу нагадвае пушчаную стралу, часткі стралы адпавядаюць адзінкам радка. Нездарма Алесь Разанаў адзін з сваіх зборнікаў назваў «Вастрыё стралы». Бо нават сэнс вершу такі самы няўлоўны, як тое вастрыё, дзе зьмяшчаецца ня менш як паўтузіна думак. А Аляксандар Пушкін у мініятуры «Празаік і паэт» дасьціпна апісаў вершаваньне:
Чаго празаік там бядуе?
Давай мне думку хоць якую:
Яе узброю я асном,
Аздоблю рымаю-пяром
І, лук узяўшы, наастачу,
Яе ў сутужыну ўкладу,
А там пашлю ужо наўдачу
І незычліўцу на бяду.
Комментарии к книге «Страла Зэнона (Рытмалягічны трактат)», Юрий Пацюпа
Всего 0 комментариев