«Kontakt (pl)»

T³umaczy³: Maciej Boсcza

Aleksandrze,

ktуra z koсcem tego Milenium osi¹gnie

pe³noletnioœж.

Obyœmy waszemu pokoleniu zostawili

œwiat lepszy ni¿ ten, ktуry nam dano.

ROZDZIA£ 1

Liczby transcendentalne

To by³o wielkoœci planety. Nie mog³o byж tworem sztucznym wed³ug ludzkich miar, a przecie¿ by³o czymœ tak dziwnym i skomplikowanym, ¿e ponad wszelk¹ w¹tpliwoœж s³u¿yж musia³o wy¿szym celom lub ucieleœniaж jak¹œ ideк. B³yszcz¹c w orbicie polarnej obok wielkiej, bia³oniebieskiej gwiazdy, przypomina³o olbrzymi, nierуwnomierny mnogoœcian, ob³o¿ony milionami miseczkowato zag³кbionych muszelek. Ka¿da muszelka celowa³a w okreœlony punkt nieba tak, ¿e wszystkie konstelacje nieba by³y pod ich kontrol¹. Ta wieloboczna planeta wykonywa³a swoje funkcje w wiecznoœci. Nadzwyczaj cierpliwa. Mog³a czekaж wiecznie.

Gdy j¹ wyci¹gnкli, wcale nie krzycza³a. Jej brewki by³y zmarszczone, ale zaraz otworzy³a oczy szerzej i spojrza³a na jaskrawe œwiat³a, na postacie obleczone w biel i w zieleс, na kobietк odpoczywaj¹c¹ pod ni¹, na stole. Jakieœ znajome odg³osy rozleg³y siк wokу³ niej i buzia jej przybra³a уw dziwny, typowy dla noworodkуw wyraz — coœ w rodzaju zak³opotania.