![На флейце самоты [Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка”]](https://4etalka.ru/images/articles/502898/primary-large.jpg)
На флейце самоты [Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка”] (fb2) 
- На флейце самоты [Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка”] 68K скачать: (fb2) - (epub) - (mobi) - Нил Семёнович Гилевич
Ніл Гілевіч
НА ФЛЕЙЦЕ САМОТЫ
Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка”
Падрыхтаванае на падставе: Ніл Гілевіч, На флейце самоты: Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка” — Мінск: Выдавецтва Про Хрысто, 2004. — 92 с. — (Бібліятэка часопіса «Наша вера»).
Рэдактар: К. Лялько
© OCR: Камунікат.org, 2010
© Інтэрнэт-версія: Камунікат.org, 2010
Трыццаць адзін склад
Уціснуць у пяць радкоў
Строга па схеме:
Пяць-сем-пяць-сем-сем, — і ўсё!
Вось вам, сябры, і «танка».
А СВЯТЛО ЎСЁ ІДЗЕ
2002-2004
Што гэта ў цемры
Свеціцца там, дзе клады?
Ледзь здагадаўся:
Фасфарысцыруючы,
Мова выходзіць з магіл.
Задыхаюся.
Не хапае паветра —
Бы ў душагубцы.
А стаю на пагорку,
Пад небам, сярод палёў.
Злуюцца, крычаць:
«Дакуль ты іх будзеш сніць —
Вершы аб волі?»
Злуюцца... А хіба ж я
Снам у сне загадаю?
Памяць маленства:
Над чорным полем — імжа.
Сагнуўшыся ў крук,
Грэбае мама раллю
I кідае ў кош бульбу.
Усё паспела
Адкрасаваць у пару,
Яшчэ за цяплом,
Толькі «бабіна лета»
Ізноў апаліў мароз.
Сядзіць і плача,
А чаго — не гаворыць.
I страшна спытаць —
Каб не пачуць такое,
Што й сам зальюся слязьмі.
Доўгі летні дзень
Зглуміў на прыіску слоў.
А ўвечары ў двор
Аднекуль прыплыў дымок —
Напомніў, што ёсць жыццё.
Дожджык уночы
Яблыньцы каля ганку
Штось шэпча. I мне
Не хочацца ў хату йсці —
Наўспамінаюся хоць.
Кветка за кветкай,
Адцвіў і пажух няўзнак
Мой агародчык.
Сумна, бо скора, відаць,
Адцвіце мне і сонца.
Музыка ночы!
Неба з зямлёй злучыла!..
А камертонам
Ёй паслужыў цвыркунок
Першы азваўся ў цішы.
Як магму вулкан,
Выварочвае памяць
Расплаўлены боль.
Куды ўцяку ад яго,
Каб не спапяліў ушчэнт?
Не ўгледзеў, калі
Стала радзейшым нашмат
Рэшата Бога,
А толькі бачу, што ўжо
Дзён засталася жменька.
Разлёталіся,
Размільгаліся думкі
Ні сабраць, ні ўняць.
I чаму на Купалле
Такая доўгая ноч?..
Спацелай спіной
Адкінуўся да камля
Старой бярозы —
Iвечнасці халадок
Адчуў у спякотны дзень.
Навошта я зноў
I зноў забіраюся
У глуш самоты?
Навошта трывожу цень?
Каб зведаць яшчэ раз боль?
Як вымерла ўсё —
Такая глухая ноч!
I раптам недзе —
Згадкай пра край маленства —
Далёкі сабачы брэх.
Сем тыдняў сухмень.
З лесу цераз дарогу
Вавёркі ў мой сад
Грызці ранеткі бягуць.
Піце, звярочкі, піце!
Грыб ля дарожкі.
Ах жа, які прыгажун!
Не трэба, а ўзяў.
Інстынкт паляўнічага.
Можа, каму падару?
Так, ты ўзвысіўся.
Бо часу на гэта меў.
А колькі ж яна
Табе аддала жыцця,
Каб самой не ўзвысіцца?
Прыйшла паглядзець,
Каго ж ён за жонку ўзяў,
I бачна было,
Як усё ў ёй крычала:
«Божа! За што Ты яго?..»
Лісток за лістком
Кідаў яе слёзы ў печ.
I думаў: спаліў,
I стане душы лягчэй.
Дзівак! Ці ж слёзы гараць?
Зімовая ноч.
Калянага неба стынь —
Ад зор да зямлі.
Мароз такі — што вусны
Ад вуснаў не адарваць.
Зняможаная
Палам любоўнай жарсці,
Адкінулася
На шырачэзным ложку
I выдыхае шчасце.
Паміраючы,
Маці сказала чамусь
Сыну-студэнту:
«Апрача твайго таты,
Я мужчыны не знала...»
Пачуўшы мяне,
Дразды шуганулі прэч
З чорнай рабіны.
Не знаюць, як люба мне
Бачыць іх баль асенні.
Нарэшце прайшлі
Дажджы — і ў лесе стаіць
Саладжавы дух
Падапрэлага лісця.
Нібы ў астылай лазні.
Як смачна яно
Смокча матчыны грудзі,
Красу й маладосць!
На пероне вакзала.
Перад першай дарогай.
Тонка-п'янлівы
Водар тваіх валасоў
Перагукнуўся
З водарам верасу — тым,
Што нас п'яніў на ўзлеску.
Вось і ў табе ўжо
Бачу адно дабрыню,
Ціхасць і стому.
Як моцна цяпер ты мне
Напамінаеш маму!
Ёсць водападзел
Рэчак і рэк на зямлі —
Воля прыроды!
А ёсць і водападзел
Душ. Чыя ж бы тут воля?
Якая цяплынь —
Якраз пасярод зімы!
Выйшаў на ганак —
I здалося: дыханне
Адталай раллі пачуў.
Зноў быў навёў я
Ідэальны парадак
На сваім стале —
I зноў, дзякаваць Богу,
Перамагае жыццё.
Сэрца не здрахла —
Яму не даюць драхлець
Добрыя людзі:
Раняць і раняць яго.
Дык мабілізуецца!
Комментарии к книге «На флейце самоты [Лірычныя мініяцюры ў жанры “танка”]», Нил Семёнович Гилевич
Всего 0 комментариев